Gulf'teki çatışmalar otonom mayın avlama sistemlerini sınarken, insansız deniz araçları ve su altı robotları deniz mayınlarını bulma gibi tehlikeli bir görevi giderek daha fazla üstleniyor.
Mayın avlama işini geleneksel olarak yaklaşık 80 denizciden oluşan mürettebata sahip özel gemiler yürütüyordu. Yeni sistemler, karada vardiyalı çalışan yaklaşık 20 kişilik ekiplerce izlenebiliyor. Bu teknoloji 20 yıldır geliştiriliyor: US Navy, 2003 Iraq savaşı sırasında deniz tabanında sonar kullanarak yaklaşık 100ft derinlikte arama yapmak için torpido biçimli Remus 100 robotunu kullandı.
Gulf'teki son çatışma, daha gelişmiş sistemleri gündeme getirdi. Eylül başında İran güçleri, Strait of Hormuz'dan bir ABD otonom su altı aracını çıkardı. Pentagon, aracın Anduril tarafından üretilen, arızalanmış eski bir Extra Large Uncrewed Underwater Vehicle (XLUUV) olduğunu ve üzerinde gizli ekipman bulunmadığını söyledi. İnsansız araçların kullanılmasının başlıca nedenlerinden biri olan bu olayda hiçbir denizci risk altına girmedi.
Thales, Royal Navy ve France's Marine Nationale sensörlerle donatılmış insansız bir motorlu tekne geliştirdi. Tekne mayınları tespit etmek için sonar kullanıyor ve deniz tabanını tarayıp AI ile iyileştirilen bir 3D görüntü oluşturan 5m uzunluğunda bir cihazı çekiyor. Yazılım, çevrelerine uyum sağlayacak şekilde tasarlanan mayınlara benzeyen nesneleri arıyor.
Robotik sistemler tehlikeyi azaltabilir, ancak bir bölgede hiç mayın olmadığını kanıtlayamaz. Sigortacı Neil Roberts, US'nin Omani rotasını temizlediğini bildirdiğini ve tehdidin kontrol altında olduğuna inandığını; sevkiyatların çatışma öncesi seviyelerin yaklaşık %75'inde seyrettiğini söyledi. Mayın tehdidi ve varsa mayınların sayısı belirsizliğini koruyor.
Yorumlar
0Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.