Barcelona’daki Institut de Ciències Fotòniques (ICFO) araştırmacıları, ön elektrodu çok ince bir gümüş katmanla değiştirilmiş bir güneş hücresini test etti. Bu katman güneş ışığının çoğunu geçiriyor, elektriği iletiyor ve kısmen ayna gibi davranarak ışığın kaçabileceği açıları sınırlıyor.
Standart tek katmanlı güneş hücrelerinde Shockley-Queisser sınırı, kuramsal dönüşüm üst sınırını %33 olarak belirliyor. Elektronların hücreden kaçıp daha düşük enerji durumuna dönerken foton üretmesiyle ortaya çıkan sönük kızılötesi parıltı, enerji kaybının nedenlerinden biri. Araştırmacıların yaklaşımı, Boltzmann kaybı olarak bilinen bu ışık kaybını hedefliyor.
Ekip, testlerinde verimde küçük artışlar gözlemledi. Araştırmacılara göre yöntem uyarlanıp geliştirildiğinde verim kuramsal olarak %43’e yaklaşabilir. Bu oran ölçülmüş bir sonuç değil, öngörü. Haberde, bu “ayna kutusu” yaklaşımını laboratuvarda çalıştırmaya yönelik önceki girişimlerin gerilim ve akımda aynı anda artış sağlayamadığı belirtiliyor.
Başka yaklaşımlar ısı kaybını hedefliyor. Çinli güneş enerjisi üreticisi Longi, bu yılın başlarında perovskit ve silikonu birleştiren bir hücre için %35,5 verim bildirdi. Ayrıca Kyushu University ve Johannes Gutenberg University Mainz araştırmacıları, singlet fisyon kullanarak %130 kuantum verimi bildirdi. Kuantum verimi, verim oranıyla aynı şey değil; yöntem her 10 foton için 13 enerji paketi üretti. Yöntemin geliştirilmesi için daha fazla çalışma gerekiyor.
Yorumlar
0Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.